گمان می‌کنم هر آدمی

باید پشت پنجره اتاقش.

یک گلدان گل شمعدانی داشته باشد؛

که هر بار گل‌هایش خشک می‌شود و دوباره گل می‌دهد.

یادش بیفتد که روز‌های غم هم به پایان می‌رسند